Nel Marijnissen (76) en Ella van Turnhout (74) zijn allebei vrijwilliger bij Thebe Extra. ‘Een paar keer per jaar gaan we mee op dagtochten, of staan we als gastvrouw bij ledenavonden en themabijeenkomsten,’ vertellen ze. Beide dames werkten vroeger jarenlang als verzorgende bij Thebe: Nel draaide tot haar zestigste avond- en weekenddiensten, Ella werkte tot haar drieënzestigste als wijkverzorgende.
Vrijwilligerswerk dat ook een vriendschap bracht
Het was ledenconsulent Dorien
een oud-collega van Thebe, die beide dames vroeg of ze vrijwilligerswerk wilden doen bij Thebe Extra. Daar hadden ze allebei wel oren naar. Pas later, tijdens een kerstviering waarop Thebe Extra ieder jaar al haar vrijwilligers bedankt, kwamen Nel en Ella elkaar voor het eerst tegen.
Ella had gevraagd of er misschien iemand uit de buurt ook naar die kerstviering ging en zo ontdekte ze dat Nel op de route woonde. Ze reed voortaan langs om haar op te halen. Wat begon als een lift, is inmiddels uitgegroeid tot een vriendschap.
‘Een vaste verplichting willen we niet’ vertelt Nel. ‘Elke week ergens koffie schenken, dat zou ik niet willen. Maar zo af en toe mee op een dagtocht, dat vind ik super leuk om te doen.’ Ella denkt er precies zo over: geen vaste invulling, maar wél graag af en toe bijspringen; daar krijgt ze juist energie van. Logisch ook, want beide dames hebben een drukke agenda.
Wat het ons brengt?
‘Onderdeel mogen zijn van de mooie, bijzondere verhalen die mensen met ons delen,’ zeggen Nel en Ella. ‘Vaak in vertrouwen aan ons verteld. We kunnen goed luisteren, dat hebben we wel geleerd toen we nog in de verzorging werkten. En wat we horen, blijft bij ons.’ Tijdens een dagtocht helpen ze mensen in en uit de bus, zoeken een plekje en letten op wie er alleen zit, dan gaan ze er gezellig bij zitten. ‘Maar vooral dat luisterend oor is waardevol, voor de mensen zelf, maar ook voor ons.’
Waarom ze het doen? Ella somt het feilloos op: ‘De verhalen van anderen verrijken je leven, het is fijn om te luisteren en aandacht te geven. Je kunt nog een stukje zorg geven zoals vroeger in het werk, en soms kom je dezelfde mensen weer tegen en zie je hoe het met hen gaat. Dat is erg leuk! Je moet er wel sociaal voor zijn, en het vooral doen met heel veel liefde voor de mensen.’
Ella vertelt: ‘Na zo’n dag is ons ‘rugzakje’ vaak net wat zwaarder, omdat we zoveel van de mensen horen. Maar het rugzakje van de ander voelt dan weer wat lichter. Daar doen we het voor! En natuurlijk voor een leuke dag. We komen altijd heel blij en voldaan weer thuis. Jij toch ook, Nel?’ Nel bevestigt dit met een grote lach op haar gezicht.
Ook iets voor een ander doen?
Klop eens aan bij een vrijwilligers organisatie in je gemeente.