Tegenwoordig werkt Annelien nog zo’n twintig uur per week als oproepkracht en doet ze geen volledige kraamperiodes meer. Dat was vroeger wel anders. ‘Toen ik begon, kregen gezinnen nog tien dagen zorg’, vertelt ze. ‘Ik werkte van 8 tot 6, kookte bij mensen thuis en at mee. Als ik vertrok, was de afwas gedaan. Bij een
bevalling werd ik ’s nachts uit bed gebeld. Een taxi of de aanstaande vader haalde me dan op. Soms sliep ik bij de mensen op de bank en ging ik ’s morgens weer aan het werk. Er werd toen nog gerookt naast het kraambed en pas bevallen moeders lagen in sluitlakens. Dat was in die tijd heel gewoon.’
Ouders zijn nu beter geïnformeerd. Er is meer aandacht voor veilig slapen, natuurlijke materialen, het shakenbabysyndroom en het voorkomen van te veel prikkels. Tegelijkertijd is het aantal uren kraamzorg in de loop van de jaren teruggebracht. Toen Annelien in 1994 bij Thebe kwam werken, was het nog acht dagen lang, acht uur per dag. Later werd dat teruggebracht naar 49 uur in totaal. Tegenwoordig is er soms maar drie uur zorg per dag. ‘Moeders blijven minder lang in bed en partners zijn vaker thuis om te helpen’, vertelt Annelien. Toch vindt ze dat jammer: ‘Met een paar uurtjes meer kun je als kraamverzorgende nét dat beetje extra aandacht geven.’