Kinderen kregen we niet. Dat lukte niet. Ik heb er nooit lang bij stilgestaan: je gaat door en je vult je leven op je eigen manier in. Ik ging werken bij de Diepvries Unie in Dongen, waar ik elf jaar met veel plezier als assistent-bedrijfsleidster werkte. Toen die baan door een fusie wegviel, was dat een pittig moment. Maar ik heb dat gebruikt als een nieuw beginpunt.
Ik ben altijd al bezig geweest met er verzorgd uitzien, en ik droomde er al langer van om schoonheidsspecialiste te worden. Op mijn 39ste gooide ik het roer compleet om en volgde ik de opleiding. In diezelfde periode kreeg mijn man de ziekte van Leber, waardoor hij geleidelijk zijn zicht verloor en uiteindelijk blind werd. Ik combineerde die twee werelden: ik was er voor hem, en ik deed tegelijk het werk waar ik altijd al van gedroomd had, in mijn eigen salon aan huis.