Dat experimenteren met alcohol en drugs grote gevolgen kan hebben, laat de korte film ECHO zien. De film is gemaakt door Fabrice Verhoeff (23) en Sam van Vugt (26), studenten aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht (HKU). Met ECHO willen ze ouders aan het denken zetten over de leefwereld van hun kinderen en het gesprek op gang brengen.
Geen belerende film, maar een gespreksopener
Persoonlijke ervaring als inspiratie
ECHO volgt een moeder die te horen krijgt dat haar veertienjarige zoon in een drugscoma ligt. Terwijl ze in het ziekenhuis wacht op nieuws, probeert ze via zijn telefoon zijn avond te reconstrueren. Maar hoe dieper ze graaft, hoe duidelijker het wordt dat de jongen die zij dacht te kennen niet meer bestaat. Inspiratie putte scenarioschrijver en regisseur Fabrice uit zijn eigen ervaring. Als vijftienjarige rookte hij wiet met vrienden. Wat begon als een spannend en onschuldig experiment, pakte verkeerd uit. Hij had een nare ervaring die nog lang doorwerkte. Nu gebruikt hij zijn verhaal om jongeren en ouders te waarschuwen. ‘Toen ik het uitwerkte tot scenario, kwam ik verhalen tegen die nog heftiger waren. Daarbij viel me op dat ouders niet altijd wisten wat er speelde in de (online) wereld van hun kinderen’, zegt hij.
De hobbels op de weg
Fabrice deed de regie. Sam, met wie hij al eerder samenwerkte, zorgde voor het camerawerk. De productie regelden ze samen. Dat was nog niet zo eenvoudig; vooral een geschikte ziekenhuislocatie vinden bleek een uitdaging. Ze mailden elk ziekenhuis in Nederland, maar zonder succes. Uiteindelijk kwamen ze via een locatiemanager die Fabrice tijdens een stage ontmoette in contact met Jascha Joseph en Abel Roskam van Bureaulocatie, die hen aan de juiste locatie hielpen. ‘Daar zijn we ontzettend mee gematst’, weten Sam en Fabrice. In korte tijd moest er veel gebeuren. De makers planden een extra voorbereidingsdag om van het oude ziekenhuis een geloofwaardige filmset te maken met het gevoel van een functionerend ziekenhuis. Omdat het verhaal zich ’s nachts afspeelt, moesten bovendien alle ramen worden afgeplakt met zwart, lichtwerend plastic. Dat bleek een flinke opgave. ‘Het was 37 graden en de zon stond vol op de afgeplakte ramen. Binnen werd het ontzettend heet. De ramen konden niet open en de ventilatie en koeling werkten niet meer. Dat was afzien. Gelukkig zie je daar in de film niets van terug’, vertelt Sam.
Ook tijdens de opnames moesten ze flexibel blijven. Toen het op de eerste draaidag flink begon te stormen, moesten ze op het laatste moment uitwijken naar een andere locatie. Die wisten ze binnen een dag te regelen. Vervolgens moesten ze ook daar alles organiseren: van een plek waar de crew zich kon omkleden tot voorzieningen om te eten en naar het toilet te gaan. ‘We waren continu problemen aan het oplossen’, vertelt Fabrice.
Medewerking van professionals
Tegelijkertijd groeide het vertrouwen in het project. Ervaren acteurs zoals Nazanin Taheri, Lot van Lunteren en Jack Koren verleenden hun medewerking, omdat het verhaal hen raakte. Verschillende artsen deelden hun kennis om de medische details te laten kloppen. Ook Thebe Extra gelooft in ECHO. Het contact kwam toevallig tot stand. ‘Ik sliep bij mijn ouders in Brabant’, vertelt Sam. ‘Toen ik ’s ochtends beneden kwam, zat Jolieke Braam van Thebe Extra toevallig met mijn moeder te praten over een ander project. Ik vertelde waar ik mee bezig was en Jolieke reageerde meteen geïnteresseerd. Ik stuurde haar het filmplan en niet lang daarna hadden we een toezegging van het Stimuleringsfonds.’
Ook achter de schermen kreeg het project veel steun. Een groot deel van de crew bestond uit professionals die zich vrijwillig voor de film hebben ingezet. ‘Er komt veel kijken bij het maken van een film. Op een draaidag sta je al snel met meer dan 25 mensen op een locatie. Iedereen moet zijn werk goed kunnen doen en kunnen eten en drinken. Toen we aan onze eerste draaidag begonnen en ik iedereen op de set zag binnenkomen, voelde ik echt een kick. Dat zoveel mensen hun tijd, kennis en energie in ons project hebben gestoken, vinden we heel bijzonder. Zonder hun hulp hadden we deze film niet op deze manier kunnen maken’, vertelt Sam.
Meer dan geld
Dankzij die financiële bijdrage konden de makers hun begroting rondkrijgen. De steun gaat verder dan geld. Via het netwerk van Thebe Extra vertonen Fabrice en Sam de film straks op ouderavonden en andere bijeenkomsten voor ouders en verzorgers. Op dit moment wordt de film afgemaakt met onder andere muziek, geluidsbewerking en kleurcorrectie. Na de première bekijken de makers samen met Thebe Extra waar de film de meeste impact kan hebben, en daarna wordt er een planning opgesteld.
Twee werelden bij elkaar brengen
De film richt zich bewust op ouders en verzorgers. In de researchfase spraken de makers met specialisten op het gebied van middelenpreventie. Daaruit bleek dat de doelgroep voor een film als ECHO niet de jongeren zelf zijn. Daarom willen Sam en Fabrice de film inzetten tijdens ouderavonden en bijeenkomsten voor opvoeders. Ze hopen dat de film hen bewuster maakt van de invloed van groepsdruk en sociale media op hun kinderen en hen helpt de signalen te herkennen die erop kunnen wijzen dat hun kind met middelen experimenteert.
ECHO is geen belerende film
Sam en Fabrice willen ouders juist aan het denken zetten over de leefwereld van hun kinderen. ‘We laten twee werelden zien: die van jongeren, waarin groepsdruk en sociale media een grote rol spelen, en die van hun ouders, die niet altijd zicht hebben op wat hun kinderen daarin meemaken. We hopen dat ouders door de film anders naar hun kinderen gaan kijken en dat het gesprek thuis gemakkelijker op gang komt.’
Het Stimuleringsfonds
Heb je ook een mooi initiatief en wil je een bijdrage aanvragen?
Dat kan via: www.thebe-extra.nl/stimuleringsfonds