Gelukkig waren er ook mensen die er helemaal niets van vonden en er niet naar vroegen. Mijn ouders bijvoorbeeld. Ik denk dat ze het misschien jammer vinden, maar ze hebben me daar altijd in vrijgelaten. En dat is fijn.

Mijn leven voelt compleet zoals het is. Ik haal veel voldoening uit mijn hobby’s. Ik maak bijvoorbeeld illustraties en knuffels waar kinderen blij van worden. Dat vind ik leuk, dat ik daar iets in kan betekenen.

Nu ik alleen ben denk ik soms weleens hoe het geweest zou zijn met kinderen. Ik kan enorm genieten van de dochter van mijn beste vriendin. Zo schattig dat ze vraagt of ik mee wil, als ze met haar moeder een dagje weggaat. En ik ben heel blij voor ze dat ze zo’n goede band hebben. Maar ik heb nooit gedacht: had ik het maar wel gedaan. Dan hadden ze nu mee moeten maken dat hun ouders uit elkaar gaan, dat lijkt me verschrikkelijk. Weet je, mijn leven is gewoon wat het is. En dat is helemaal goed zo.’