Een woning kopen is in deze tijd verre van makkelijk. Zeker als je specifieke woonwensen hebt, zoals Corné en Mirjam, of als je alleen bent zoals Marieke. Zij wilde de volgende stap maken: een gezinswoning voor haar en haar zoon Sam. Haar ouders wilden alvast voorsorteren op later, voor het geval ze minder goed ter been worden. Hun zoektochten los van elkaar leverden steeds weer nieuwe hindernissen op. Totdat ze hun krachten en wensen bundelden. Nu delen ze één adres.
Ouders en dochter kochten samen een huis
Drie generaties onder één dak
Het begon eigenlijk als een grap: ‘Anders kopen we toch gewoon samen een huis.’ Het was de zin waarmee veel gesprekken over verhuisplannen eindigden. Altijd was er wel iets wat in de weg stond. Maar toen het huis dat perfect bij hun plannen paste te koop kwam, werd het serieus. Nu wonen ze samen op één adres: Marieke, haar zoon Sam en haar ouders Corné en Mirjam. Samen konden ze hun woonwensen wel waarmaken.
‘De band moet wel goed zijn om dit te kunnen doen’
Specifieke woonwensen
Marieke (41) woonde in een flat, aan het eind van een galerij. Zij was toe aan een gezinswoning waar haar zoon lekker naar buiten kon, maar dan wel in dezelfde wijk, omdat hij daar ook naar school gaat. Maar zoiets kopen als alleenstaande moeder bleek niet haalbaar. Haar ouders Corné en Mirjam, allebei richting de 70, hadden een koophuis. Zij wilden alvast voorsorteren op hun oude dag en gelijkvloers gaan wonen.
Maar dan ook in hun eigen wijk, dezelfde als Marieke.
Opties waren er wel, maar een appartement betekende liften, trappen en VvE-kosten. Bungalows waren te duur, alleen te huur of niet in de buurt.
‘Anders doen we het gewoon samen’ werd een steeds reëlere optie, zeker toen er een huis te koop kwam dat ze alle drie wel zagen zitten. Ze waren net te laat. Kort daarna stond onze huidige woning te koop. ‘Het scheelt dat wij de wijk kennen’, vertelt Marieke. ‘Al voordat het op Funda stond, hadden wij een bod uitgebracht.’
Ideaal qua indeling
De aanbouw aan de achterkant is de gelijkvloerse seniorenwoning waar Corné en Mirjam naar op zoek waren. Ze hebben er alles wat ze nodig hebben, zonder trappen: een badkamer met toilet, een slaapkamer en een ‘vakantiekeukentje’, zoals ze het met een lach noemen.
De rest van de benedenverdieping – woonkamer, keuken en wasruimte – delen ze met Marieke en Sam. De twee woongedeeltes zijn inpandig met elkaar verbonden. ‘Ik wilde per se niet buitenom naar ons eigen woongedeelte hoeven, daar krijg ik zo’n campinggevoel van’, zegt Mirjam. ‘Op de bovenverdieping en zolder komen we niet. Dat is echt het domein van Sam en Marieke.’
Hechte band
Met twee gezinnen onder één dak wonen vraagt om waterdichte afspraken, zou je denken. Toch valt dat bij Marieke, Corné en Mirjam wel mee. ‘Ze waren altijd al veel bij ons’, vertelt Corné. ‘Het scheelt ook dat we heel goed met elkaar door een deur kunnen. Dat is ook wel nodig als je dit doet. We zijn een hecht gezin, ook met onze andere dochter, haar man en kinderen. Die komen hier ook regelmatig logeren. Daar is ruimte genoeg voor.’
Elkaar de ruimte geven
De meeste dingen gaan vanzelf; over andere zaken hebben ze wel afspraken gemaakt. Marieke: ‘Als de deur naar de aanbouw dicht is, weet Sam dat hij niet naar binnen mag. Verder hebben we een prikbord waarop staat wie wanneer bezoek heeft. Daar gebruiken we de grote huiskamer voor en dan respecteren we elkaars privacy.’
En er is ook ruimte voor ieders gebruiksaanwijzing. Marieke wil na een werkdag graag even alleen tv-kijken. Dan trekt ze zich terug. ‘Het is niet ingewikkeld’, zegt Mirjam. ‘Zolang je het maar uitspreekt en elkaar de ruimte geeft.’
Reacties uit de omgeving
De reacties uit familie- en vriendenkring waren heel uiteenlopend. ‘In onze omgeving waren er mensen die zeiden: waar begin je toch aan?’, vertelt Mirjam. ‘Maar wij wisten zeker dat het zou slagen.’ De vriendinnen van Marieke reageerden positiever. Die vonden het vooral een slimme zet. ‘Er zijn er die dit ook wel zouden willen met hun ouders’, zegt Marieke. ‘Volgens de aankoopmakelaar komt het ook steeds vaker voor.’ Corné en Mirjam vullen aan: ‘Deze manier van wonen houdt ons jong. Er gebeurt altijd wel wat om ons heen. Zonder die reuring zou het te stil zijn om ons heen.’
Alleen maar voordelen
Zelf zien ze alleen maar voordelen in deze manier van samenwonen. Corné en Mirjam hebben hun gelijkvloerse woning en altijd iemand in de buurt als er onverhoopt iets met ze gebeurt. ‘We hebben continu het vakantiegevoel’, zeggen ze.
Marieke en Sam hebben hun gezinswoning met tuin in de buurt van Sams school en altijd een oppas bij de hand. Ook voor de vaste lasten is het handig. ‘We delen het internet- en tv-abonnement en doen samen de was en de inkopen. Dat scheelt in de kosten. De taken verdelen ze. Mirjam en Corné koken doordeweeks, Marieke staat in het weekend graag in de keuken.
Er is nog een pluspunt: er kwamen twee koopwoningen vrij. ‘Die zijn allebei naar starters gegaan,’ zeggen ze.
‘Dat voelt goed.’
Woonvorm van de toekomst?
Hoewel Corné, Mirjam en Marieke alleen maar voordelen zien in deze manier van een woning delen, liepen ze wel tegen bureaucratische problemen aan. Verschillende instanties hebben nog moeite met de constructie. ‘Een hypotheek delen met z’n drieën was geen enkel probleem’, zeggen ze. ‘Maar een bankrekening op drie namen kan dan weer niet.’ Ook bij de gemeente zijn ze er nog niet op ingesteld. Ze pleiten voor meer begrip, want Marieke en haar ouders zijn ervan overtuigd dat een huis delen in de toekomst veel vaker voor zal komen.