‘Het geluksgevoel, dat is ontstaan uit 3 woorden’

‘Al op jonge leeftijd had ik zo’n onderbuikgevoel. Het gevoel dat er iets groots is in deze wereld waarover niet gepraat wordt. Waar ik wel veel over hoorde waren onderwerpen als studie, carrière en het gezinsleven. De verwachtingen van de maatschappij. Toen iemand me vroeg wat ik wilde worden als ik later groot ben, was mijn antwoord dan ook niet ‘communicatie-wetenschapper’. Mijn antwoord was ‘gelukkig’.

In de jaren daarna ben ik me verder gaan verdiepen in dat onderbuikgevoel. Wat was het nou precies, en waar kwam het vandaan? In mijn studentenkamer in Tilburg had ik een prikbord opgehangen, waarop ik schreef wat ik voelde en wat mijn overtuigingen waren. Zo kwam ik erachter dat mijn hoofd gevuld was met dingen die ik moest. Ik moest een zo hoog mogelijke opleiding volgen, ik moest een goede baan vinden, ik moest een sixpack. Van dit ideaalbeeld werd ik ongelukkig, merkte ik.

Ik kan me herinneren dat ik voor het prikbord stond en alles eraf trok. Ik schreef vervolgens drie woorden op: communicatie, sporten en avontuur. Dat werd mijn rode draad. Daar kreeg ik energie van. Ik werd me ervan bewust dat ik mijn leven anders kon leven, in plaats van het gebaande pad te volgen. Niet doen wat de wereld van je verwacht. Mijn studie, communicatiewetenschappen, heb ik zo snel mogelijk afgemaakt. Ik was zo blij met dat diploma, omdat ik daarna mijn eigen weg kon gaan.

‘Overtuigingen uit mijn jeugd bleken niet meer dan verhalen te zijn’

Ik besloot wintersportreisleider te worden. Communicatie, sporten en avontuur waren daarin namelijk volop aanwezig. Dit was het begin van een reis waar er dingen op mijn pad kwamen, die ik van tevoren echt niet kon bedenken. Ik belandde als vanzelf van het ene in het andere avontuur. Merkwaardig, want mij was nooit verteld dat het leven zo kon zijn.

Het belangrijkste dat deze manier van leven, het volgen van je hart, me heeft gegeven is het inzicht dat alle overtuigingen waarmee ik opgegroeid ben allemaal verhalen zijn. Deze verhalen gebruiken we als ankers, als pilaren waarop we ons leven moeten bouwen. Alsof we iets moeten bereiken, omdat het dán goed is. Maar het is dus bedacht, verzonnen, we leggen het onszelf op.

Het loskomen van die verhalen, bracht een gevoel van innerlijke vrijheid en rust. Het is al goed. Alles is al aanwezig in dit moment. Dat besef is wat mij betreft het geluksgevoel. Je hoeft niet van alles te bereiken om gelukkig te zijn. Je bent volmaakt, precies zoals je bent.

‘Oké zijn met wat er nu is’ heeft me geholpen om een droom van me werkelijkheid te laten worden. In 2015 fietste ik 650 kilometer over 14 bergtoppen zonder te slapen. Zonder tijdslimiet, in Frankrijk. Als ik fiets kom ik in een bepaalde flow, dan is er niets meer dan ik en mijn fiets. Heerlijk vind ik dat. Gesteund door een team van mensen die dichtbij me staan, waaronder mijn vader, begon ik aan deze enorme opgave.

Vlak voor het einde zat ik er fysiek helemaal doorheen. De mensen die met me mee waren legden zich er bij neer, zo van ‘Het was een mooie poging, maar eigenlijk wisten we ook wel dat het niet zou gaan lukken’. Maar ik had die gedachten niet. Ik dacht niet aan stoppen of doorgaan. Ik zat er gewoon even doorheen. En dat was oké. Dus toen ik uit het niets weer energie voelde stromen, stapte ik op en reed verder.

‘Omarm het ongemak, dan ontstaan nieuwe inzichten’

Als iets ongemakkelijk voelt, zijn we geneigd om dit meteen op te willen lossen. Want je wilt van dit oncomfortabele gevoel af. Wat ik heb ervaren is dat, juist door te zijn met dat ongemak, het vanzelf transformeert. Omarm het ongemak. Dan ontstaat er een nieuwe beweging, een nieuw inzicht. En voor je het weet sta je met je fiets in je hand op het strand, na 36 uur fietsen.

Op het moment dat je voelt dat je ergens naartoe wilt, een droom hebt, kan dat in je hoofd enorm groot lijken. Zo groot dat het je ervan kan weerhouden om het te doen. Misschien denk je wel; dit kan ik echt niet. Dat had ik bijvoorbeeld met het maken van muziek. Tot mijn 35ste had ik dit nog nooit gedaan. Ik dacht; dat doen echte muzikanten, en dat ben ik niet. Weer zo’n overtuiging. Het is gemakkelijk om dan gehoor te geven aan die scepticus in je hoofd. Wat mij dan helpt is om zo’n droom bovenaan een trap te zetten en op te delen in tredes.

Dus toen ik bedacht dat ik op een podium wilde staan met mijn muziek, was trede één ‘koop een gitaar’. Voor de tweede trede nam ik zangles, voor de derde schreef ik een liedje en voor de vierde zong ik dat voor de mensen die dichtbij me staan. Op het moment dat je die eerste trede opstapt, leef je je droom al. Wat er uiteindelijk ook uit komt. Want daar gaat het om, het volgen van je vuur. Bij iedere stap die je zet voel je spanning, maar dat is niet erg. Je leert je lichaam dan te voelen dat er ook buiten je comfortzone niets aan de hand is. Dat je ook in het nieuwe gewoon blijft bestaan.

‘Je hebt niet in de hand wat er gebeurt, maar wel hoe je reageert’

Daarmee bevrijd je jezelf van allerlei belemmerende gedachten. Soms kom je in stormachtige situaties. Dan nodig ik je uit om toch aanwezig te blijven. Je hebt niet in de hand wat er gebeurt, maar wel hoe je reageert.

Weet je, als je een keuze maakt, dan kies je automatisch ook ergens niet voor. En dat kan mensen ervan weerhouden om een keuze te maken. In mijn beleving zijn in onze wereld vele ogen gericht op materieel comfort en is er minder aandacht voor bezieling. Wat ik op een gegeven moment heb gedaan, is dat ik honderd procent voor bezieling ben gaan leven. De hang naar dat comfort liet ik los. Zo ontdekte ik de schat waar ik mijn hele leven al mee rond liep. Rijkdom zit vanbinnen.’

Komende winter toert Eric met zijn theatervoorstelling ‘Het geluksgevoel’ door Nederland.
Wil je daar bij zijn? Houd dan zijn website in de gaten!

Website Eric

Meer lezen over het leven van een ander? Lees de verhalen van:

Lucienne maakte haar kinderdroom waar

Michelle kiest voor God

Lean heeft geen kinderen

Article name

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit. Dolorum odio omnis porro quibusdam? At impedit nesciunt qui, ratione repudiandae tempore.