Bij mij werd het zaadje geplant tijdens mijn zwangerschap, nu alweer 14 jaar geleden. Ik bleek een zeldzame, en daarmee gewilde bloedgroep te hebben. Ik zou een goede donor zijn. Ik vond, en vind, het een mooie gedachte dat ik op deze manier iets kan doen voor een ander.
De eerste jaren met een kleine zijn al hectisch genoeg, dus het duurde even voordat ik overging tot actie. Mijn man gaf me uiteindelijk dat laatste duwtje, toen hij zelf besloot om bloeddonor te worden. De procedure bij Sanquin voelt zorgvuldig en de begeleiding persoonlijk. Na de donatie, een halve liter bloed in een klein kwartiertje, is er wat te eten en te drinken. Ik pak die rust altijd even voordat ik in de auto stap. Alles bij elkaar kost het me weinig tijd, die vier keer per jaar. Het voelt als een kleine moeite, terwijl de impact voor de ander groot is.’